Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος
Συνήθως ο ίλιγγος συνοδεύεται από ναυτία με ή χωρίς έμετο. Πολύ συχνά συμβαίνει μέσα στη νύχτα, κατά τη διάρκεια του ύπνου. Άλλες φορές ο ασθενής χάνει την ισορροπία του στα πρώτα του βήματα μετά την έγερση από το κρεβάτι.
Η πιο συχνή περιφερική αιθουσαία διαταραχή που προκαλεί ίλιγγο είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης: ίλιγγος, δηλαδή, που εμφανίζεται ανάλογα με τη θέση του κεφαλιού ως προς τη βαρύτητα. Ονομάζεται παροξυσμικός γιατί έρχεται σε μορφή κρίσεων, όταν ο ασθενής αλλάζει τη θέση του κεφαλιού του. Για παράδειγμα, όταν ξαπλώνει, όταν σηκώνεται ή γυρίζει πλευρό στο κρεβάτι, όταν σηκώνει το κεφάλι για να πιάσει κάτι ψηλά ή όταν σκύβει για να δέσει τα κορδόνια του. Λέγεται καλοήθης γιατί, αν και πολύ ενοχλητικός, δεν είναι επικίνδυνος.
Συμπτώματα
Συνήθως ο ίλιγγος συνοδεύεται από ναυτία, με ή χωρίς εμετό. Πολύ συχνά εμφανίζεται μέσα στη νύχτα, κατά τη διάρκεια του ύπνου. Άλλες φορές ο ασθενής χάνει την ισορροπία του στα πρώτα βήματα μετά το σήκωμα από το κρεβάτι. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο ίλιγγος κρατά λίγο, και ο ασθενής ανακουφίζεται μένοντας ακίνητος σε μία θέση.
Γιατί συμβαίνει;
Ο ίλιγγος προκαλείται από την αποκόλληση μικροσκοπικών κρυστάλλων (ωτόλιθων), που φυσιολογικά βρίσκονται κολλημένοι σε μια μεμβράνη του λαβυρίνθου. Μετά την αποκόλληση, οι κρύσταλλοι πέφτουν μέσα σε κάποιον από τους ημικύκλιους σωλήνες του λαβυρίνθου και κινούνται ελεύθερα ή κολλάνε σε κάποιο σημείο. Όταν ο ασθενής κινεί το κεφάλι στο επίπεδο του σωλήνα, οι κρύσταλλοι μετακινούνται και προκαλούν ίλιγγο.
Τις περισσότερες φορές η αποκόλληση γίνεται χωρίς εμφανή αιτία. Μπορεί όμως να ακολουθήσει ένα χτύπημα στο κεφάλι, μια άλλη πάθηση του αυτιού ή μια μεγάλη περίοδο ακινησίας στο κρεβάτι. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Ο γιατρός εξετάζει τον ασθενή σε διάφορες θέσεις του σώματος και του κεφαλιού (διαγνωστικοί χειρισμοί), ώστε να προκαλέσει τον ίλιγγο και να παρατηρήσει τον χαρακτηριστικό νυσταγμό, δηλαδή τη χαρακτηριστική κίνηση των ματιών. Για την παρατήρηση χρησιμοποιούνται ειδικά γυαλιά (Frenzel) ή πιο σύγχρονες μέθοδοι, όπως η βιντεονυσταγμογραφία (VNG).
Ποια είναι η θεραπεία;
Η πάθηση δεν θεραπεύεται με φάρμακα, αλλά με ειδικούς χειρισμούς που κάνει ο γιατρός στο ιατρείο, για να επιστρέψουν οι κρύσταλλοι στη θέση τους (θεραπευτικοί χειρισμοί). Στις περισσότερες περιπτώσεις ο ίλιγγος υποχωρεί από την πρώτη ή τη δεύτερη συνεδρία. Επειδή όμως μπορεί να ξαναεμφανιστεί στο μέλλον, καλό είναι ο ασθενής να επανεξετάζεται αν τα συμπτώματα επιστρέψουν.
